Konserwatywny liberalizm

Liberalizm konserwatywny wydaje się być z pozoru sprzeczny nawet w samej nazwie. Jednak tak nie jest, ponieważ według teorii konserwatywnego liberalizmu zaproponowanej przez Alexis de Tocqueville, możliwe jest połączenie tych dwu teorii. Według niego liberalizmem należy kierować się w sprawach gospodarczych, natomiast należy pozostać przy założeniach konserwatywnych w życiu społecznym. Teoria ta wydaje się być kompromisowym rozwiązaniem. Liberalizm konserwatywny wyróżnia się takimi ideami jak:

- sprzeciw wobec kontroli handlu przez instytucje państwowe,

- niedopuszczanie do ingerencji państwa w własność prywatną, stąd wynikają postulaty wprowadzenia prywatyzacji (również edukacji, służby zdrowia), obniżenia podatków, zlikwidowanie cła,

- poparcie dla idei wolności praw obywatelskich, przy jednoczesnym postulacie zakazu naruszania wolności drugiego człowieka – obywatel ma zatem prawo dochodzić swoich praw, ale przy jednoczesnym zachowaniu zasad gwarantujących wolność innych członków społeczeństwa.

- dążenie do równouprawnienia wszystkich grup społecznych, tzn. żadna z grup nie może być uprzywilejowana przez organy państwowe ani również dyskryminowana przez nie – z czego wynika sprzeciw wobec aborcji, legalizacji związków homoseksualnych, czy szczególnej ochrony przez państwo określonych grup społecznych czy wyznaniowych. Polityka państwa nie ingeruje zatem w życie społeczne, ale również go nie ułatwia.

Liberalizm konserwatywny jest obecnie bardzo szeroko rozpowszechniony w krajach europejskich, gdzie dużą rolę w życiu społecznym odgrywają zasady wiary, nie pozwalające na prowadzenie radykalnej polityki liberalnej. Według liberałów konserwatywnych – tzw. „kolibrów” jedynie połączenie liberalizmu gospodarczego z konserwatyzmem społecznym jest właściwym sposobem na prawidłowe funkcjonowanie państwa.