Libertarianizm
Libertarianizm uznawiany jest powszechnie za skrajną odmianę liberalizmu. Polega on koncepcją filozoficzną wykorzystywaną w polityce, która głosi, iż każdy obywatel może w pełnie zarządzać swoją własnością, jednakże przy zachowaniu i przestrzeganiu praw innej jednostki. Ojcem libertarianizmu był J. A. Nock, który na początku dwudziestego wieku sformułował tezy głoszące, iż państwo nie ma prawa wkraczać w sferę życia i gospodarki – tłumaczył swoje założenia na przykładzie państwa jako „prawnego przestępcy”, który zmusza człowieka do płacenia podatków oraz przestrzegania z góry nałożonych praw.
Libertarianizm opiera się na założeniach klasycznego liberalizmu, w sferze wolnego rynku i prawa własności. Ponadto jego wyznawcy sprzeciwiają się przymusowemu płaceniu podatków. W życiu osobistym każdego człowieka podkreślają indywidualność i całkowitą wolność jednostki do podejmowania decyzji oraz możliwość kierowania każdym szczegółem dotyczącym egzystowania w społeczeństwie i państwie. Ma on również nieograniczone prawo korzystania i dysponowania własnością dóbr osobistych. Libertarianie podkreślają również, iż każdy człowiek powinien mieć prawo do wyrażania publicznie własnych poglądów, tzn. propagują nieograniczoną wolność słowa.
Jednym z głównych założeń libertarianizmu jest aksjomat nieagresji, który mówi o tym, że człowiek może być agresywny w stosunku do innej osoby tylko w sytuacjach zagrożenia, tzn. agresja może służyć jedynie do samoobrony.
Podstawowym założeniem libertarianizmu w kwestii gospodarki jest poparcie funkcjonowania wolnego rynku we wszystkich sektorach. Aby państwo mogło działać prawidłowo, prawom wolnego rynku muszą również podlegać takie dziedziny jak edukacja, służba zdrowia. Natomiast wszelkie zakazy, np. zakaz handlu narkotykami, powodują rozrost przestępczości.