Neoliberalizm
Neoliberalizm jest nurtem nawiązującym do wartości głoszonych przez klasyczny liberalizm. Źródła liberalizmu sięgają czasów Oświecenia (tzn. XVIII wieku), kiedy zaczęły stawać się dominujące idee wyzwolenia spod monarchii i absolutycyzmu, które niosły za sobą całkowitą zależność gospodarki od państwa. Liberalizm odrodził się on w latach trzydziestych XX wieku w postaci wznowionej, w formie neoliberalizmu. Jest on zbiorem koncepcji ekonomiczno – społecznych, które propagują powrót do wartości wolnościowych.
Neoliberalizm skupia się przede wszystkim na sferze gospodarki, ponieważ bezpośrednio związany jest z takimi teoriami jak monetaryzm czy teorią racjonalnych oczekiwań lub ekonomia podaży.
Monetaryzm zakłada, że rola państwa w sprawach gospodarczych powinna ograniczać się do walce z inflacją oraz kontroli podaży. Rząd powinien skupiać się na wprowadzeniu w życie restrykcyjnej polityce pieniężnej i likwidacji deficytu budżetowego oraz wysokiego poziomu stóp procentowych. Twórcą monetaryzmu był Milton Friedman.
Natomiast teoria racjonalnych oczekiwań zaproponowana przez Roberta Lucasa oraz Thomasa Sargenta, dążyła do jeszcze bardziej ograniczonej ingerencji państwa w sprawy gospodarcze – zakładając jednocześnie przede wszystkim bank centralny i w pewnym stopniu rząd powinny zajmować się polityką fiskalną oraz monetarną.
Teoria ekonomii podaży, która opowiada się za obniżeniem podatków. Przedsiębiorcy natomiast powinni mieć ułatwioną możliwość rozwoju swoich firm i realizacji pomysłów, o co państwo powinno zadbać. Zdecydowanie sprzeciwiała się również prowadzeniu aktywnej polityki gospodarczej przez państwo.
Neoliberalizm skupia się zatem na problemach związanych m.in. z sektorem podatków, handlu, prawie własności, prywatyzacji, inflacji.